Adobe e cal ( III e fin)

Esta será a última, que non a derradeira, aportación á análise arquitectónica potosina.
Inxenio de San Marcos, este inxenio mineiro para o proceso do beneficio da prata foi empregado durante a colonia, e do estaño durante a segunda metade do século XIX e gran parte do XX. Foi propiedade da “Condesa de la Real Casa de la Moneda” Tiña unha capacidade de producción de 119 kilos de prata ó mes. É foi o único inxenio mineiro que contaba cunha roda xigantesca de 6 metros de diámetro, reconstruída xunto co sistema de moenda de almadenetas. A primeira fotografía amosa o estado no que se atopaba antes da restauración, a segunda presenta parte da maquinaria empregada e a última o inxenio tra-la restauración.