Problemas técnicos

Por problemas técnicos nada alleos a min, a nova entrada está publicada xusto despois da anterior, "Unha semana en Bolivia".

Sinto as molestias.

Unha semana en Bolivia

"Unha imaxe vale máis que mil palabras”. Rotundamente non, desta vez o refraneiro popular ten difícil acomodo en Bolivia, as imaxes tomadas non reflexan nin a mínima porcentaxe da intensa vida que aquí se produce diariamente. A maiores debemos contar que a miña elocuencia atópase rendida ante as propias sensacións persoais. Así que a punto de cumprirse unha semana da miña viaxe é xusto amosar algunhas destas fotografías das que falo,agora só queda botarlle imaxinación…



















Segundo están dispostas:
-Mercado de Sucre.
-Cholita cos seus fillos e o convite para as festas da Guadalupe. Sucre.
-Sede do PRAHP. Potosí.
-Rúa de Potosí co Cerro Rico de fondo

Traballar no PRAHP

Hoxe quixera escribir máis en extenso sobre a labor que desempeñarei durante estos tres meses, ademáis deixo aquí unha boa dirección web na que se pode atopar intersante información da labor que o PRAHP realiza. A restauración e reutilización dos espazos históricos de Potosí para os seus habitantes, é o fin perseguido. http://www.aeci.int.bo/

Reparto o meu día de traballo, que comeza as 8:30, entre a sede do PRAPH e o arquivo da “Casa de la Moneda”, na que me tiven que inscribir como investigadora temporal. O obxectivo é revisar e completar as carencias históricas que teñan os estudios arquitectónicos e de patrimonio feitos polo PRAHP dentro do Plan Maestro. O certo é, que o bó facer do equipo permíteme que o traballo non sexa inabarcable e menos que este teña que partir de cero.

Ainda estamos na fase de deseño nas posibilidades de estudo, pero a liña de investigación principal é analiza-los cambios urbanos que a cidade de Potosí sufriu ó longo da Historia. Unha das alteracións fundamentales foi a creada polo comercio da prata, sen dúbida un gran transformador da estética da vila potosina. Criollos e mitayos (man de obra indíxena para a extracción mineira) conviviron nun tempo pero distribuidos no espacio de xeito que a confusión non fose posible.

O material da “Casa de la Moneda” de Potosí, e a conservada no Arquivo Nacional de Sucre será a base documental da investigación. Afortunadamente e moi ó contrario co que soe pasar nun estudo, os froitos comenzan a ser visibles.

Non quixera deixar de comentar dous aspectos que me chaman moito a atención, o primeiro é a inmensa amabilidade do persoal de ambos arquivos, e que se pode extender ó país enteiro, de feito, ser agadable en Bolivia non é que sexa obrigado e que lles nace, con naturalidade sen máis.

En segundo lugar, e a propósito dunha tertulia cunha avogada interesada en cómo funcionaban en España as autonomías, falarei da inquedanza política que aquí se respira. Teño a sorte de estar a vivir unha etapa especial para os bolivianos, xa que están refundando o seu país a través dunha nova constitución. O proxecto foi refrendado por unha ampla maioría, e a “Constituyente”, será a encargada de acorda-lo novo texto. A tensión dos seus membros, a expectación do país e a posibilidade dunha maior autonomía departamental son os temas diarios de conversa.

Descubrindo Bolivia

O día 31 de Agosto comencei a miña experiencia coa mellor das vistas posibles, o río Amazonas dende o avión amosouse grandioso. Santa Cruz será a primeira parada, coñecín por poucas horas o puxante departamento cruceño.

Cheguei a Sucre o venres 1 pola mañá. Non houbo problemas no aeroporto, o Comité Cívico suspendeu o parón civil. Sucre reivindica melloras nas infraestructuras e a súa forza asociativa da resultados. Consuelo Tomé, asistente técnico do "Programa Patrimonio para el Desarrollo de la Cooperación Española" me recolle no aeroporto, na sede comeza o primeiro contacto co traballo que desempeñarei en Potosí, todo resulta moi interesante. Recibo novas informacións sobre o gran cume andino, e descríbenme un Potosí semellante ó Santo Grial.

O luns deixei a caótica, desigual, e leda Sucre. Definitivamente esta cidade ten unha beleza singular que me impactou.

Estou xa nos 4070 metros potosinos, estando máis preto do sol custa respirar, e custa camiñar.

Hoxe martes 5 de Septembro comencei xa o meu traballo co equipo de Patrimonio de Potosí (PRAHP). Estarei tanto na sede como no fermoso arquivo da "Casa de la Moneda" coa intención de completa-la investigación histórica urbana de Potosí. A labor do PRAHP está sendo fundamental na recuperación dunha cidade Patrimonio da Humanidade, pero sobre todo patrimonio dos seus habitantes, os mesmos que están aprendendo a conservala a través do programa "Escuela Taller". Nesta escola fórmanse os mozos de Potosí nunha profesión relacionada co patrimonio, a conservación e restauración, a arquitectura,etc.